ร่างสูงของชายคนหนึ่งก้าวเดินเข้ามาในงานอย่างไม่มั่นใจ... วันนี้แล้วสินะที่จะเป็นวันสุดท้ายที่ได้เห็นเธอ ชายคนดังกล่าวทอดสายตามองหญิงสาวที่ตนรักอย่างสุดซึ้ง แต่ถึงกระนั้น เขาจะทำอะไรได้ ในเมื่อตอนนี้เธอกลายเป็นเจ้าสาวของคนอื่น ถ้าเผื่อว่า เขาไม่ทำร้ายเธอจึงเธอหมดสิ้นศัทธาในตัวเขา วันนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น คนข้างกายเธอก็คงจะเป็นเขาแน่นอน...
ภูวดล เดินไปหยุดที่ร่างของคู่บ่าวสาวที่ยืนคู่กัน เธอและคนข้างกายของเธอสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกอย่างที่ใครๆเขาว่ากันจริงๆ ชายหนุ่มมอบกล่องของขวัญกล่องหนึ่งให้เจ้าสาวของวันนี้ ของในกล่อง ๆ นั้นมีค่าพอ ๆ กับความรักทั้งหมดที่เขามีให้เธอเลยทีเดียว
"ผมขอให้คุณมีความสุขนะ รสริน"
เจ้าสาวของงานรับกล่องนั้นด้วยมือสั่นเทา ดวงตาของเธอมองคนที่เธอรักมาก กำลังเดินจากไป น้ำตาที่กักเก็บพาลจะไหลออกมา
ภูวดลเดินออกจากโรงแรมหรูท่ามกลางฝนที่โปยปรายลงมาไม่หยุด เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดมิดไปเมฆฝน น้ำตาลูกผู้ชายพลันไหลออกมา ปะปนไปกับสายฝนที่หล่นมาจากท้องฟ้า ความรักของเธอกับเขาจบลงแล้ว...
จบลงเพราะเขาทำร้ายเธออย่างไม่น่าให้อภัย ต่อแต่นี้ไปเขาจะมีชีวิตอยู่ได้เช่นไร...ถ้าไม่มีเธอ...
.........................................................................................................
